Over mij
Autodidact en laatbloeier (geboren begin 1956). Wonend en werkend in Voorschoten.
Het begon met een kapstok die ik uiteindelijk maar zelf heb ontworpen omdat ik nergens slagen kon. Nadat ik tevreden was over het ontwerp heb ik de bladzijde omgeslagen en geprobeerd of ik nog een portret kon tekenen. Vandaar ben ik via potlood en krijt bij acrylverfschilderijen beland. Maar in de winter kon ik bij slecht licht de kleuren niet goed zien. Toen heb ik een paar blokjes DAS-klei gekocht om toch nog lekker aan het werk te kunnen zijn.
Eigenlijk was ik vanaf dat moment verkocht: het moest ruimtelijk werk worden. Na nog wat schilderijen en een dagje steenbeeldhouwen heb ik uiteindelijk gekozen voor steen. Eerst speksteen, later andere steensoorten. Mijn voorkeur gaat uit naar albast (voorlopig).
Mijn motto: het gaat om wat de kijker voelt en niet om wat de kunstenaar bedoelt.
Weliswaar begint het bij de emotie die ik voel bij de steen die ik uitzoek, wat de steen mij “zegt”, wat de steen mij “laat zien”. Het is uiteindelijk de steen die mij inspireert.
De titel van een werk ontstaat meestal tijdens het werken, maar soms ook pas als het beeld af is. Overigens is die titel niet meer dan een suggestie voor de kijker. Als de kijker er iets heel anders in ziet, heb ik daar geen bezwaar tegen. Het gaat tenslotte om wat de kijker voelt.
Electrisch gereedschap gebruik ik alleen om gaten in een steen te boren, die ik vervolgens met de hand groter maak. Soms boor ik ook zelf het gat waar de pin in moet waarmee het beeld op de sokkel gezet wordt.
Misschien wil ik in de toekomst nog een paar koppen maken en die zouden zomaar van een ander materiaal kunnen zijn.